Dla mnie serce jest jak puzzle. Na jego fizjologicznej części jest druga, puzzlowa powierzchnia (nieznana lekarzom), której części dopasowują się w czasie naszego żywota wtedy, gdy napotykamy na swej ziemskiej drodze istotę, która wśród wielu napotkanych - dla nas właśnie jest wyjątkowa. Ta puzzlowa powierzchnia zapełniając się wzmacnia nasze fizjologiczne serce, stanowiąc emocjonalny pancerz przeciwko przeciwnościom losu. Im więcej takich istot wokół nas - tym jesteśmy silniejsi. Czasami "mówią" na to zjawisko: "druga połówka", "powinowactwo dusz" i dotyczy to zwykle dwunożnych partnerów, rodziców czy też potomków. Jednak u ludzi zwierzolubnych jakąś część tej sercowo-puzzlowej powierzchni zapełnić mogą tylko nasi bracia mniejsi.
Przewijają się przez nasze domy różne zwierza w tym i psy. Cieszą nas swoim towarzystwem, współuczestniczą w życiu, opiekujemy się nimi, są przez nas kochane - ot po prostu pies w domu. I nagle, niezależnie od nas, nie wiadomo z jakiej przyczyny, wśród naszych kochanych puili pojawia się Ten Pies. Nasz Pies.
Nienadzwyczajny dla każdego, poza nami, dla nas pies przez duże P.
Pies z puzzlem do naszego seca... Dżosz ... Pies Ewy i Jej Rodziny.
Zrównoważony, dostojny, piękny, z nienagannymi manierami. Uważny opiekun i dyskretny powiernik Ewy, towarzysz Janka, kumpel Dziewczynek. Jest już z Holly. Kochani mocno Was przytulam.
Ewka niech Cię ten "puzzel Dżoszowy" chroni
![smutek <cry>](./images/smilies/icon_7.gif)
atos.omojtysmutku.com dla tych co nie znali