Milla napisał(a):Najpierw to rodzice muszą chcieć i być gotowymi na posiadanie psa, a jeśli dzieci zechcą pomóc, będzie tylko miłą niespodzianką i dodatkową formą spędzania wspólnego czasu.
Bardzo mądre słowa
To może jeszcze ja, jako matka dzieciom się pomądrzę trochę
![;) ;)](./images/smilies/icon_51.gif)
.
My kupiliśmy dzieciakom psa na urodziny właśnie. Ale z pełnym przeświadczeniem, że do obowiązków to będzie NASZ pies
![puszcza oko ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
. To, że jest ICH prezentem urodzinowym miało poprostu wzmocnić samo poczucie odpowiedzialności za stworzenie ( no i wiadomo- radocha bezcenna).
Ja do tej pory byłam zwolenniczką adoptowania kundelków. Sama przez 14 lat miałam znajdę. Ale właśnie ze względu na dzieci zdecydowaliśmy się na rasowego ( chodziło o zrównoważoną psychikę).
I wszystko fajnie, dzieciaki mogą mu włożyć rękę do pyska jak i do miski, a pies co najwyżej "przewróci oczami".
Natomiast zabawy muszą się odbywać pod kontrolą. Nasza suczka ma 6 miesięcy, a więc sama jeszcze jest dzieckiem - z tym że psim
![puszcza oko ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
, natomiast masą przewyższa każde z moich dzieci. I o tym należy też pamiętać, że może i szwajcary nie są agresywne ( jak im się krzywdy nie robi), jednak to w większości duże psy, które jak wpadną w zabawowy szał to mogą maluchowi ludzkiemu jednak czasem krzywdę zrobić.
To pierwsze primo
A drugie primo jest takie, że super jak się dzieciarnia wychowuje z psem
I owszem, wiadomo że odpowiedzialność jest NASZA, ale można improwizować, że ICH
![puszcza oko ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
.
Nasze dzieci mają obowiązek sprawdzać czy pies ma wodę i dolewać w razie braku, oraz obowiązek spacerów w razie konieczności. Konieczność sprowadza się do tego, że ja ich jeszcze samych na dłużej w domu nie zostawiam, więc jak po pracy odbieram ze szkoły i zjeżdżamy do domu, a psu należy się dłuższy spacer, to nie ma, że ciemno, zimno i są głodni po szkole- poprostu muszą ze mną i psem na ten spacer iść.
Uważam, że dobrze im to robi
Także polecam psa "dla dzieci" , mimo wszystko rasowego, o zrównoważonej psychice ale przy założeniu że to będzie tak naprawdę pies dorosłych. No jeżeli zdecydujecie się na większą niż mniejszą szwajcarską rasę, to trzeba uwzględnić, że pies powinien bawić się z dziećmi pod kontrolą, oraz że prawdopodobnie jeszcze przez wielę lat dziecko nie wyjdzie z nim samo na spacer.